Joseph Kuhn-Régnier
L’enlèvement de la Belle Hélène
Watercolor and gouache
25.5 x 36 cm (10 x 14 1/4 in)ACT 1 SCENE 1
(In ELENE’s chambers in the women’s quarters of ZENODORO of the Agrivilla N’s townhouse in Argoshaan, well after nightfall.)
ELENE: Page! Page! Confound and blast! What is the hour? Page! Page!
PAGE: I come, Miss.
ELENE: Where hast thou been, thou little fool?
PAGE: (Sulky) Putting bags in the ground-car as Miss ordered.
ELENE: Dost thou not think I might wish to know the time?
PAGE: No, Miss. Hasn’t Miss the clock over there?
ELENE: (Strikes him) Thou’lt not tell me how to use my eyes. What is the o’clock?
PAGE: Ow! It is fifteen of the clock, Miss.
ELENE: Goddess have mercy on my blood and womb, Lady of lovers! My father will be back within the hour. I must be gone; what dost thou dawdle for? Take this bag away! Wait, where is Askanio?
PAGE: At the ground-car, Miss, where you bid him stay, lest someone drive it off. (Picks up carpet-bag) And that’s where I go.
ELENE: Where’s that girl?
PAGE: (Uneasy) Girl?
ELENE: My trusty and worshipping handmaid Semele, faithful companion since girlhood and mistress of all my secrets, who should be kneeling here right now…
PAGE: (Aside) Being pounded like fresh dough.
ELENE: Cease thy mumbling. Speak up!
PAGE: I said, I am sure I do not know. Didn’t you send her down with luggage?
ELENE: It will go hard with her if she does not appear at once.
PAGE: I’m sure it goes hard with her already.
ELENE: Babbling fool! Go! Find them both.
PAGE: (Aside) Easy done.
(PAGE darts out as ELENE hurls a hairbrush after him. He yelps off stage.)
ELENE: My father shall hang me if he catches me here with Askanio. My life forfeit for a little randy pleasure! I shall take these banknotes and this knife and be off, and damn his eyes! Five thousand drachms a year my father would save if he found me with this Askanio, my lover, instead of Pariso, my intended husband, the skinny, withered old fool. Pariso of the limp, Pariso of the drooping eye. Five thousand drachms a year I lose, to save a strangling in the garden. But Askanio’s fortune in Helioshad will comfort me, and perhaps Father can be persuaded to abandon his rage in time.
(Exit)
ACT 1 SCENE 2
(On the drive in the garden, a moonlit ground-car waits. ASKANIO is in the ground-car with ELENE’s handmaid SEMELE, and they are plainly frolicking. A peplos is hanging out the window.)
ASKANIO: What a brisk lass thou art!
SEMELE: As Sir pleases, no brisker. La! Sir!
ASKANIO: I don’t know whether to tell thee to wiggle more or less.
SEMELE: As wiggling goes, I am the best.
ASKANIO: By the eyes of the Goddess, don’t stop, whatever it is thou dost!
(Enters PAGE. He frowns at the ground-car. A sandal comes flying out a window.)
PAGE: Lord!
(The disporting continues.)
PAGE: Lord!
ASKANIO: What!
PAGE: My Miss comes quickly.
ASKANIO: That’s damned inconvenient.
PAGE: As sir says.
ASKANIO: Stay put, girl, I didn’t tell thee to go anywhere.
SEMELE: But Miss will hang me herself if she finds me under you!
ASKANIO: Be’s it may, I’ll finish this first, or hang thee for getting from under me. Page! Delay her.
PAGE: Miss Elene or Semele?
ASKANIO: Elene, dolt!
PAGE: Nothing ever delays her but she herself.
ASKANIO: Delay her, or I’ll cut thy throat, imp!
PAGE: (Mutters) Damned to all aristoi and my father for being one and my mother for being his concubine. (Startled.) Miss!
(Enters ELENE)
ELENE: Where is he, page!
PAGE: Getting his exercise. I’m sure he’ll be coming soon, Miss.
ELENE: Exercise! I’ll get exercise kicking from a tree branch if my patro arrives first. (Gestures threateningly.) Find him! It cannot be hard to discover him
PAGE: I’ll try to find him, tho’ he may be hard when I uncover him. If I give him a minute, he may be a softer man withal.
(Loud moans ensue, and ELENE shrinks back, afraid.)
ELENE: What is that demonic noise!
PAGE: A demon at his exercise, playing the very devil with our futures, Miss.
ELENE: (Clinging to him.) Make it go away, sirrah page!
PAGE: Am I a priestess, to exorcise demons?
ELENE: If he’s exercising, perhaps he can be compelled due to his exhaustion.
PAGE: Sounds like he’s nearly exhausted now. He’ll exorcise himself for us and depart with a sad limp.
ELENE: Wait, now I become confused. Should we exercise or exorcise him?
PAGE: Which makes him leave faster?
(He assumes a fierce expression and begins to look around everywhere but the ground-car. There is a terrible groan, a girlish sigh, and sudden silence.)
ELENE: Well done, page.
PAGE: My pleasure, and maybe the demon’s as well.
(The ground-car door opens, and the handmaid, unseen, immodestly flees into the bushes. ASKANIO emerges, adjusting his clothing. The PAGE seizes the peplos and tosses it over the ground-car into shadow.)
ASKANIO: Beloved! We must go!
(They smother each other in kisses. SEMELE hurries around the ground-car, barefoot, her garment a wreck, and begins loading valises, boxes, and carpet-bags into the machine.)
ELENE: Thou! Little fool, hurry, hurry. Help her, page!
SEMELE: As Miss pleases.
PAGE: As Miss wills.
ZENODORO: (Offstage, roaring) Where is that daughter of mine!
ELENE: (Shrieks) My father comes!
PAGE: Only minutes after your lover!
AKTO 1, SCENO 1
(En la ĉambroj de ELENE, en la virinejo de la urbodomo de ZENODORO el Agrivilo N, en Argoŝano, longe post la sunsubiro.)
ELENE: Paĝio! Paĝio! Damne kaj peste! Kioma horo estas? Paĝio! Paĝio!
PAĜIO: Mi venas, Sinjorino.
ELENE: Kie ci estis, stultuleto?
PAĜIO: (Ĉagrene) Metante sakojn en la teraŭton, kiel Sinjorino ordonis.
ELENE: Ĉu ci ne pensas, ke mi eble volus scii la horon?
PAĜIO: Ne, Sinjorino. Ĉu Sinjorino ne havas la horloĝon tie?
ELENE: (Frapas lin) Ci ne instruos min pri uzo de miaj okuloj. Kioma estas la horo?
PAĜIO: Aŭ! Estas la dekkvina horo, Sinjorino.
ELENE: Diino kompatu mian sangon kaj uteron, Sinjorino de amantoj! Mia patro revenos ene de horo. Mi devas foriri; kial ci malrapidas? Prenu ĉi tiun sakon! Atendu—kie estas Askanio?
PAĜIO: Ĉe la teraŭto, Sinjorino, kie ci ordonis al li resti, por ke neniu forveturigu ĝin. (Ekprenas tapiŝsakon) Kaj tien mi iras.
ELENE: Kie estas tiu knabino?
PAĜIO: (Maltrankvile) Knabino?
ELENE: Mia fidela kaj adoranta servistino Semele, fidela kunulino ekde knabineco kaj mastrino de ĉiuj miaj sekretoj, kiu devus genui ĉi tie ĝuste nun…
PAĜIO: (Aparte) Batita kiel freŝa pasto.
ELENE: Ĉesu cian murmuron. Parolu laŭte!
PAĜIO: Mi diris, ke mi certe ne scias. Ĉu vi ne sendis ŝin malsupren kun pakaĵoj?
ELENE: Estos malbone por ŝi, se ŝi ne tuj aperos.
PAĜIO: Mi certas, ke jam io malmola ŝin trafas.
ELENE: Babilema stultulo! Iru! Trovu ilin ambaŭ.
PAĜIO: (Aparte) Facile farite.
(PAĜIO elkuras dum ELENE ĵetas harbroson post li. Li jelpas eksterscene.)
ELENE: Mia patro pendigos min, se li kaptos min ĉi tie kun Askanio. Mia vivo fordonita pro iometa volupta plezuro! Mi prenos ĉi tiujn bankbiletojn kaj ĉi tiun tranĉilon kaj foriros, kaj damnu liajn okulojn! Kvin mil drakmojn jare mia patro ŝparus, se li trovus min kun ĉi tiu Askanio, mia amanto, anstataŭ Pariso, mia destinita edzo, la magra, velkinta maljunulo. Pariso la lama, Pariso la pendpalpebra. Kvin mil drakmojn jare mi perdas, por savi mian kolon de ŝnuro en la ĝardeno. Sed la riĉaĵo d’Askanio en Helioŝado konsolos min, kaj eble Patro konsentus forlasi sian koleron kun la tempo.
(Eliras)
AKTO 1, SCENO 2
(Sur la aleo en la ĝardeno, teraŭto atendas en la lunlumo. ASKANIO estas en la teraŭto kun la servistino SEMELE de ELENE, kaj ili evidente amuziĝas. Peplo pendas el la fenestro.)
ASKANIO: Kia vigla knabinjo ci estas!
SEMELE: Kiel Sinjoro plaĉas, ne pli vigla. Ha! Sinjoromastrino!
ASKANIO: Mi ne scias, ĉu ordoni al ci tordiĝi pli aŭ malpli.
SEMELE: Rilate tordiĝon, mi estas la plej lerta.
ASKANIO: Je l’okuloj de la Diino, ne haltu, kion ajn ci faras!
(Eniras PAĜIO. Li rigardas malĝoje la teraŭton. Sandalo elflugis tra fenestro.)
PAĜIO: Sinjoro!
(La amuzaĵo daŭras.)
PAĜIO: Sinjoro!
ASKANIO: Kio!
PAĜIO: Mia Sinjorino baldaŭ venos.
ASKANIO: Tio estas damne maloportuna.
PAĜIO: Kiel Sinjoro diras.
ASKANIO: Restu senmove, knabino—mi ne diris al ci iri ien.
SEMELE: Sed Sinjorinomastrino mem pendigos min, se ŝi trovos min sub vi!
ASKANIO: Estu kiel ajn, mi finos ĉi tion unue, aŭ pendigos cin pro tio, ke ci elglitis sub mi. Paĝio! Prokrastu ŝin.
PAĜIO: Sinjorinon Elene aŭ Semelon?
ASKANIO: Elene, stultaĉo!
PAĜIO: Nenio iam prokrastas ŝin krom ŝi mem.
ASKANIO: Prokrastu ŝin, aŭ mi tranĉos cian gorĝon, diableto!
PAĜIO: (Murmuras) Damnitaj ĉiuj aristoj, kaj mia patro ĉar li estas unu, kaj mia matrino ĉar ŝi estas lia kromvirino. (Surprizite.) Sinjorino!
(Eniras ELENE)
ELENE: Kie li estas, paĝio!
PAĜIO: Ekzercante sin. Mi certas, ke li baldaŭ elĵetos.
ELENE: Ekzerci sin! Mi mem ekzercos piedpendadon, se mia patro alvenos unue. (Minace gestas.) Trovu lin! Ne povas esti malfacile malkovri lin.
PAĜIO: Mi provos trovi lin, kvankam io eble estos rigida kiam mi malkovros lin. Se mi donos al li unu minuton, li estos pli mola viro entute.
(Laŭtaj ĝemoj aŭdiĝas, kaj ELENE retiriĝas time.)
ELENE: Kia demona bruo!
PAĜIO: Demono ĉe sia ekzerco, ludanta la diablon per niaj sortoj, Sinjorino.
ELENE: (Alkroĉiĝas al li.) Forigu ĝin, malsinjoro paĝio!
PAĜIO: Ĉu mi estas pastrino, por ekzorci demonojn?
ELENE: Se li ekzercas sin, eble oni povas lin venki per lia elĉerpiĝo.
PAĜIO: Ŝajnas, ke li preskaŭ elĉerpiĝis nun. Li ekzorcos sin mem por ni kaj foriros kun malĝoja lamo.
ELENE: Atendu, nun mi konfuziĝas. Ĉu ni ekzercu aŭ ekzorcu lin?
PAĜIO: Kiu faros, ke li foriru pli rapide?
(Li prenas fieran mienon kaj komencas serĉi ĉie krom en la teraŭto. Aŭdiĝas terura ĝemo, knabina suspiro, kaj subita silento.)
ELENE: Bone farite, paĝio.
PAĜIO: Mia plezuro—kaj eble ankaŭ la plezuro de la demono.
(La pordo de la teraŭto malfermiĝas, kaj la servistino, nevidate, senhonte forfuĝas en la arbustojn. ASKANIO eliras, aranĝante siajn vestojn. La PAĜIO kaptas la peplon kaj ĵetas ĝin trans la teraŭton en ombron.)
ASKANIO: Amatino! Ni devas iri!
(Ili sufokiĝas per kisoj. SEMELE rapidas ĉirkaŭ la teraŭton, nudpiede, ŝia vesto ruino, kaj komencas ŝarĝi valizojn, skatolojn kaj tapiŝsakojn en la maŝinon.)
ELENE: Ci! Stultulino, rapidu, rapidu. Helpu ŝin, paĝio!
SEMELE: Kiel Sinjorinomastrino plaĉas.
PAĜIO: Kiel Sinjorino volas.
ZENODORO: (Eksterscene, muĝante) Kie estas tiu filino mia!
ELENE: (Krias) Mia patro venas!
PAĜIO: Nur minutojn post via amanto!
This week’s prompt challenge was from Becky Jones: “Are you supposed to ‘exercise’ or ‘exorcise’ your demon?” “Dunno. Which one makes ’em leave faster?” My prompt went to Leigh Kimmel. See all the challenges and responses over at More Odds Than Ends!
